حصول عشق واقعی فقط زمانی امکان دارد که دو

 نفر از کانون هستی خود با هم

گفت و شنودکنند"یعنی هر یک بتواند خود را در

کانون هستی دیگری درک و تجربه

کند. واقعیت انسان فقط در این کانون هستی

است " زندگی در همین جاست

و بنیاد عشق فقط در اینجاست........

((بر گرفته از کتاب هنر عشق ورزیدن))

به نظر شما کسی میتونه چنین عشقی داشته

 باشه و کدوم یک از ما می تونیم

 واقعیت انسان رو در یابیم؟؟؟؟؟!!!!!!!!!

این سینه که کینه پینه بسته است درآن

بوم شب مرگ من ،نشسته است در آن

(((تقدیم به کسی که دوستش دارم وبه خاطر این

 دوستی تا پای جان خواهم رفت)))

                ************

از کدام پنجره تو را نگاه کنم ، با کدام مداد عطر تو را بنویسم ، لای کدام سبزه تو را

بجویم ، ای بهار مهربان مثل هر سال روبرویم کنار درخت انار جوانه کن بگذار جوانیم

را در تو مرور کنم ، برایم از بنفشه ها و شقایقها بگو  ، شکوفه ای به روح بی تابم

ببخش ، مرا با دستها آشتی بده ، از کدام سمت به تو سلام کنم ، از کدام جاده

به سوی تو بیایم ، دیشب در خواب سراسیمه به سویت آمدم تو در دره ای مه آلود

نشسته بودی وبر رویت بارانی از پرستو می بارید ، من صدای پرستو را لمس کردم

انگشتانم به رنگ آواز در آمدند ، ای بهار مهربان گلدانهای مرا نادیده مگیر باغچه

کوچک مرا فراموش مکن ، دستهایم خالیست چیزی برای تو ندارم اگر بپذیری  ،

دلم را در گلبرگها می پیچم و به تو هدیه میکنم ، اگر بپذیری کلماتم را در مسیر

قدمهایت قربانی میکنم ، با کدام حنجره تو را صدا کنم . روی پلکهایم غبار نشسته

است ، بعضی از کلماتم را در زمستان جا گذاشته ام ،نیمی از نگاهم را در بیشه

پارسال گم کرده ام ، با کدام خاطره به استقبال تو بیایم ، من لاله های فقیر را

به دفترچه خاطراتم راه ندادم ، من دوشادوش ماهواره ها شب را سرودم .

ای بهار مهربان قلبم دیگر در اختیارم نیست ، او به خواسته خود خو گرفته است

و تا زنده است به یاد تو خواهد طپید ، از درد درون خود به خاطر تو خواهد نالید ،

سردی خزان وفراز و نشیبها از توان دلم نخواهد کاست و خیالم همینطور مصمم

و به فرمان دلم در دل شبهای سیاه به سوی تو خواهد شتافت به سوی تو که رنجها

ودرد هایت شیرین و شادیهایت مانند آوازهای بهاری لذت بخش است.

                                 دوستت دارم